Poezenplaag
De tolerantie binnen de samenleving om te accepteren dat er dingen mis gaan in het leven lijkt geheel te verdampen. Gevolg is dat het leven dood gaat. Zonder fouten kan niemand leren. Zonder fouten ontbreekt innovatie. Zonder risico bestaat geen veiligheid. Een vergelijking met het Aralmeer is verhelderend.
Door alle bronnen af te snijden rest slechts een dorre zoutpan, waar eens schepen en vissen om de voorrang streden.
Alle risico's uitsluiten is zo langzamerhand een politieke hobby geworden. Toezicht wordt op toezicht gestapeld, controle op controle, meer camera's, meer transparantie. Of zoals Nout Welling het zegt: "voor elk muizengat wil men een poes op wacht". Kenmerkend is dat een poes minstens vijftig keer meer plaats inneemt dan een muis. Dat geeft te denken over de leefbaarheid in dit land van aangeharkt grind, naar heiligheid moeten strevende politici en journalisten als mestkevers.