(14) Hoe maakbaar is de GGZ?
De - overigens voortreffelijke - adviezen van de Raad voor de Volksgezondheid en Zorg van de laatste maanden kapitaliseren op aanwezige evidence. Voor de praktijk relevante meetresultaten van allerlei variabelen bij allerlei doelgroepen, burgers, patiënten en hulpverleners. Op grond daarvan worden patiënten en hulpverleners geklassificeerd en gestratificeerd.
Paul Verhaeghe (Tijdschrift voor Cliëntgerichte Psychotherapie, 2010, 2, 164-175) zet de zin en onzin perfect op een rijtje. Natuurwetenschappelijke bewijsvoering is niet zinvol toepasbaar op de geestelijke gezondheidszorg. Heeft de natuurwetenschap voor onvoorstelbaar veel nieuwe kennis gezorgd, in de geesteswetenschappen zijn we feitelijk nog even ver als Socrates. Lees Peter Watson in zijn omvangrijke Geschiedenis van de Ideeën.
Door het nieuwe beleid te stoelen om deze vorm van pseudo-evidence mogen we slechts hopen dat een cultuurverandering ervoor zorgt dat de burger uit het ziektegedoe stapt en voor de eigen gezondheid gaat zorgen.